گزارش کارآموزی در کارگاه ساختمانی

گزارش کارآموزی در کارگاه ساختمانی

گزارش کارآموزی در کارگاه ساختمانی

گزارش کارآموزی در کارگاه ساختمانی در حجم 36 صفحه و در قالب word و قابل ویرایش و با قسمتی از متن زیر:

كلياتي در مورد ساختمانهاي فلزي:

منظور از ساختن ساختمانهاي فلزي، ساختمانهايي است كه ستونها و تيرهاي اصلي آن از پروفيل هاي مختلف فلزي و بار سقفها، ديوارها و جدا كننده ها (پارتيشن ها) بوسيله تيرها اصلي به ستون منتقل شده و بوسيله ستونها به زمين منتقل مي گردد. در ايران معمولاً ستونها از تيرآهنهاي Iدوبل و يا بال پهن تكي مي باشد و همچنين براي اتصالات از نبشي- تسمه و… و براي زير ستونها از صفحه فولادي استفاده مي شود و معمولاً دو قطعه را بوسيله جوش به همديگر متصل مي نمايند. سقف اين نوع ساختمانها ممكن است تيرآهن و طاق خبري باشد و يا از انواع سقفهاي ديگر مثل تيرچه بلوك باشد.

براي پارتيشن ها مي توان مانن ساختمانهاي بتني از انواع آجر و يا قطعات گچي و يا چوب و يا سفالهاي تيغه اي استفاده نمود. در هر حال جدا كننده ها مي بايد از مصالح سبك انتخاب شوند.

در برخي از كشورها برخلاف مملكت ما براي اتصال قطعات از جوش استفاده نمي‌كنند بلكه بيشتر از پرچ و يا پيچ و مهره استفاده مي نمايند و براي ستونها نيز بجاي تير آهن از نبشي يا ناوداني استفاده مي كنند.

مزايا و معايب ساختمانهاي فلزي

1- اجراي اين نوع ساختمانها خيلي سريع پيشرفت مي نمايند، در صورتيكه براي ساختن ساختمانهاي بتني يا آجري زمان بيشتري لازم است.

2- ستونها و قطعات باربر ساختمانهاي فلزي فضاي كمتري را اشغال مي نمايند و اين خود باعث بوجود آمدن سطح مفيد زيادتر در ساختمانهاي فلزي مي گردد، در صورتيكه براي ساختمانهاي بتني مرتفع ناچار به ساخت ستونها و ديوارهاي قطور مي‌باشيم.

3- ساخت قطعات ساختمانهاي فلزي در خارج از محوطه كارگاه ممكن بوده و اين خود از لحاظ دقت كار و كيفيت بهتر قطعات و همچنين از لحاظ اقتصادي به صرفه مي باشد.

4- ساختن ساختمانهاي فلزي كمتر تابع آب و هوا و شرايط جوي است، در صورتيكه در مورد ساختمانهاي بتني شرايط فرق مي كند.

5- امكان تقويت ساختمان بعد از اتمام كار و بالاخره نزديك بودن فرضيات با عمل در ساختمانهاي فلزي از مزاياي آن مي باشد، زيرا بعضي از فرضيات كه در ساختمانهاي بتني مي كنيم به سختي با عمل همراه مي شود، از جمله همگن بودن بتن و فولاد و مساوي بودن تنش و كرنش اين دو ماده كه عملاً اين دو ماده همگن نيستند. ولي در ساختمانهاي فلزي چون از يك ماده استفاده مي كنيم، فرضيات به عمل نزديكتر است.

همه مواردفوق از مزاياي ساختمانهاي فلزي است ولي در عوض اين نوع ساختمانها در مقابل آتش سوزي بسيار ضعيف بوده و با كوچكترين حريقي كه در كنار ستونها ايجاد شود فوري فولاد گداخته شده و در مقابل بار وارده واكنش نشان داده و به سرعت ممانهاي موجود در قطعات افزايش يافته و ساختمان خراب مي شود.

به همين علت است كه در بعضي كشورها سازندگان ساختمانهاي فلزي مجبور هستندكه براي ساختمانها پله هاي بتني قرار دهند تا در موقع آتش سوزي ساكنان ساختمان بتوانند خود را نجات دهند.

ساختمانهاي فلزي در مقابل عوامل جوي و خورندگي بسيار ضعيف بوده و به همين علت داراي عمر كوتاهتري مي باشند و بالاخره به علت نازكي ديوارها ساختمان فلزي در مقابل  حرارت و صوت عايق نيست.

ساختمانهاي بتني:

منظور از ساختمانهاي بتني ساختمانهايي هستند كه كليه اجزا اصلي آن (ستونهاي اصلي، پي ها و تيرها) از بتن و ميلگرد ساخته شده باشد. سقف اينگونه ساختمانها با انواع مختلف دالهاي بتني پيش ساخته، دالهاي بتني ريخته شده در محل تيرچه بلوك و يا دالهاي مركب (كامپوزيت) ساخته مي شوند.

مزايا و معايب ساختمانهاي بتني

ساختمانهاي بتني به علل زير مورد توجه مهندسين و شهرسازان قرار گرفته و روز به روز شاهد توسعه آن هستيم:

1- ماده اصلي بتن كه شن و ماسه مي باشد تقريباً در تمام طول نقاط كره زمين به حد وفور يافت مي شود. بنابراين روي اين اصل امكان ساختن سازه هاي بتني را ميسر مي سازد.

2- ساختمانهاي بتني در مقابل عوامل جوي از ساختمانهاي فلزي مقاومتر بوده و در نتيجه نسبت به ساختمانهاي فلزي داراي عمر مفيد طولاني تري مي باشند.

3- در برابر آتش سوزي مقاوم هستند.

4- به علت شكل پذيري بتن كه مي تواند به هر شكلي كه قالب آن تهيه مي شود، ساخته شود. ساختن ستون و پل به اشكال مختلف را ميسر مي سازد، به همين علت مهندسين معمار به اين نوع ساختمانها توجه بيشتري مي نمايند.

معايب اين نوع سازه ها علاوه بر مواردي كه در محاسن سازه هاي فلزي گفته شد اينست كه در اين سازه‌ها بعلت وزن سنگين كل سازه، نيروي زلزله روي آن تاثير بيشتري مي گذارد. اصولاً هرچه وزن سازه بيشتر باشد، تاثير نيروهاي وارده روي آن بيشتر است.

مراحل اوليه ساخت يك ساختمان 1- بازديد از زمين:

قبل از شروع هر نوع عمليات ساختماني بايد زمين محل ساختمان بازديد شده و وضعيت و فاصله آن نسبت به خيابانها و جاده هاي اطراف مورد بازرسي قرار گيرد و همچنين پستي و بلندي زمين با توجه به نقشه ساختمان مورد بازديد قرار گرفته، در صورتيكه ساختمان بزرگ باشد پستي و بلندي و ساير عوارض زمين مي بايد بوسيله مهندسين نقشه بردار تعيين گردد و همچنين بايد چاههاي فاضلاب و چاه آبهاي قديمي و مسير قنات هاي قديمي كه ممكن است در هر زميني موجود باشد تعيين شده و محل آن نسبت به پي سازي مشخص گردد و در صورت لزوم مي بايد اين چاهها با بتن و يا شفته پر شود و محل احداث ساختمان نسبت به زمين تعيين شده و نسبت به ريشه كني گياهان در آن محل اقدام گردد و خاكهاي اضافي به بيرون حمل گردد و بالاخره بايد شكل هندسي زمين و زواياي آن كاملاً معلوم شده و با نقشه ساختمان مطابقت داده شود.

2- پياده كردن نقشه:

پس از بازديد از محل و پاكيزه كردن محل اولين قدم در ساخت ساختمان پياده كردن نقشه مي باشد. منظور از پياده كردن نقشه يعني انتقال نقشه ساختمان از روي كاغذ بر روي زمين با مقياس 1:1 بطوريكه محل دقيق پي ها، ستونها و ديوارها و عرض پي ها روي زمين به خوبي مشخص باشد و همزمان با ريشه كني و بازديد از محل بايد قسمتهاي مختلف نقشه ساختمان به خصوص نقشه پي كني به خوبي مورد بررسي قرار گيرد و بعداًاقوام به پياده كردن نقشه گردد.

جهت پياده كردن ساختمانهاي مهم معمولاً از دوربينهاي نقشه برداري (تئودوليت) استفاده مي گردد و براي پياده كردن نقشه ساختمانهاي معمولي و كوچك از مته و ريسمان استفاده مي گردد.

رُپر

با توجه به اينكه هر نقطه از ساختمان نسبت به سطح زمين داراي ارتفاع معيني مي‌باشد كه بايد در طول مدت اجرا در همه زمان قابل كنترل باشد. براي جلوگيري از اشتباه قطعه بتني با ابعاد دلخواه در نقطه اي دورتر از محل ساختمان مي سازند بطوريكه در موقع گود برداري و يا پي كني به آن آسيب نرسد و در طول مدت ساختمان تمام ارتفاعات را با آن مي سنجند. به اين قطعه بتني اصطلاحاً رپر مي گويند.

گودبرداري

پس از پياده كردن نقشه و كنترل آن در صورت لزوم اقدام به گودبرداري مي نمايند. گودبرداري براي آن قسمت از ساختمان انجام مي شود كه در طبقات پايين تر از كف طبيعي ساختمان ساخته مي شود، مانند موتورخانه ها، انباري ها، پاركينگ ها و غيره در گودبرداري چنانچه محل گودبرداري بزرگ نباشد از وسايل معمولي مانند بيل و كلنگ و فرقون استفاده مي گردد. براي اينكار تا عمق معيني كه عمل پرتاب خاك با بيل امكان پذير باشد، خاك را به بيرون پرتاب مي كنند و عمل گودبرداري را انجام مي‌دهند. و بعد از آن پله اي ايجاد نموده و خاك حاصله را روي پله ريخته و از روي پله دوباره به خارج پرتاب مي كنند.

براي گودبرداريهاي بزرگتر استفاده از بيل و كلنگ صرفه اقتصادي و زماني ندارد و بهتر است از وسايل مكانيكي مانند لودر و بيل مكانيكي استفاده شود. در اين روش براي خارج كردن خاك از محل گودبرداري و حمل آن به خارج كارگاه معمولاً از سطح شيبدار استفاده مي كنند، بدين طريق كه در ضمن گودبرداري سطح شيبداري در كنارگودبرداري عبور كاميون ايجاد مي گردد كه بعد از اتمام كار اين قسمت توسط كارگر برداشته مي شود.

حال اين سوالي است كه تا چه عمقي بايد گودبرداري را انجام داد؟

ظاهراً حداكثر عمق مورد نياز براي گودبرداري تا روي پي مي باشد كه مي بايد محل پي هاي متمركز و نواري را با دست خاگبرداري نمود. ولي بهتر است كه گودبرداري را تا سطح زير پي ها ادامه بدهيم، زيرا در اينصورت اولاً براي قالب بندي پي‌ها آزادي عمل بيشتري داريم، در نتيجه پي ها تميزتر و درست تر خواهد بود و در نتيجه مي توانيم خاك حاصل از چاه كني و همچنين نخاله هاي ساختمان را در فضاي ايجاد شده بين پي ها بريزيم كه اين مطلب از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه مي‌باشد، زيرا معمولاً در موقع گودبرداري كار با ماشين صورت مي گيرد ولي براي خارج كردن نخاله ها و خاك حاصل از چاه فاضلاب از محيط كارگاره مي بايد از وسائل دستي استفاده كنيم كه اين امر مستلزم هزينه بيشتري نسبت به كار با ماشين است.

شيب ديواره‌هاي محل گودبرداري

از آنجا كه خاكهاي موجود بدليل ارزش ماسه اي كه دارند تحت زواياي مختلفي بطور عادي ريزش مي كنند، اين زاويه بايد در كارها در نظر گرفته شود. براي جلوگيري از ريزش ديواره هاي محل گودبرداري به داخل گود، معمولاً ديواره اطراف بايد داراي شيب ملايم كه با خط عمود زاويه اي به اندازه «» مي سازد باشد كه اندازه اين زاويه بستگي به نوع خاك محل گودبرداري دارد. هر قدر خاك محل سست‌تر و ريزشي تر باشد، اندازه زاويه  بزرگتر خواهد شد.