تحقیق نقشه كشي ساختمان

تحقیق نقشه كشي ساختمان

تحقیق نقشه كشي ساختمان

تحقیق نقشه كشي ساختمان در حجم 31 صفحه و در قالب word و قابل ویرایش و با قسمتی از متن زیر:

- پلان سقف كاذب:

سقف اكذب سقف سبكي است كه در زير سقف اصلي ساخته مي شود و از آن براي پوشاندن تيربارها و خرپاها، لوله ها و كانال ها و عناصر نازيبايي ساختمان و نيز به منظور تنظيم شكل و تناسب زيبايي فضاها استفاده مي شود.

- نيواگذاري (تراز نويسي) :‌در نقشه هاي ساختماني يك سطح اصلي و مشخص را در نزديكي طبقه اول مانند نقطه پنج مارك،‌نقطه خاصي از كف حياط يا جدول خيابان به عنوان سطح مبنا مشخص و تثبيت مي شود آنگاه تراز سطوح ديگر را نسبت به آن نيواگذاري مي كنند سطوح بالاتر با علامت+ و سطوح پايين تر از سطح مبنا را با علامت - نيواگذاري مي كنند. معمولا تراز ارتفاعي سطح مبنا را نسبت به درياهاي آزاد درشت تر از ساير ترازها مي نويسند و آنگاه آن را معادل 00.0 ـ+ قرار مي دهند.

- مشخص كردن موقعيت ورودي:

فضاهاي ورود به محوطه ساختمان را معمولا علاوه بر نوشته با استفاده از پيكان و نماد (ENT) مشخص مي كند.

- قسمتي از كاغذ را كه بايد براي ترسيم مورد استفاده قرار گيرد با ترسيم كادر مشخص مي كنيم. وجود حاشيه براي خوانايي، سالم ماندن، آلبوم كردن و بايگاني نقشه ها ضروري است / اندازه متناسب با اندازه نقشه مي تواند از يك تا سه سانتي متر تغيير كند. اندازه حاشيه نقشه هاي فارسي در سمت راست برگه و حاشيه نقشه هاي استاندارد و انگليسي ،‌در سمت چپ برگه حدود يك سانتي متر اضافه مي شود تا امكان آلبوم كردن و بايگاني كردن نقشه ها فراهم شود.

نكته 1- براي تيپ بندي درها از نماد D و براي پنجره ها از نماد W استفاده مي شود، و پنجره هاي تيپ با يك شماره خاص تيپ بندي مي شوند. در تيپ بندي درها و پنجره ها از نماد W براي چوب، M براي فلز و AL براي آلمينيوم استفاده مي شود.

براي تيپ بندي درها و پنجره اي در پلان،‌دايره يا چند ضلعي به قطر حدود mm12 در جلو پلان آن ترسيم شده با يك خط افقي به دو قسمت تقسيم مي شود. در بالاي آن علامت اختصاري در و يا پنجره، جنس آن نوشته مي شود و در زير آن شماره تيپ آن را مي نويسند.

نكته 2- موقعيت همه داكتها،‌روزنه ها ، گربه روها را با علايم مناسب در پلان مشخص نماييد.

آشناي با انواع گروه خط

1- اندزه گذاري پلانهاي طبقات

1- خط اندازه سرتاسري: اولين خط اندازه از بيرون است كه طول كل ساختمان را نشان مي دهد.

2- خط اندازه شكستگيها:‌محل اندازه شكستگيهاي بدنه ساختمان را نشان مي دهد و گاه شامل ضخامت و محل تلاقي ديوارهاي داخلي و خارجي نيز مي شود.

3- خط اندازه موقعيتها: نزديك خط اندازه به ساختمان است كه محل استقرار و ابعاد درها، پنجره، محل تجهيزات و ... را نشان مي دهد.

4- خط رابط: خط نازك و ممتدي است كه هر اندازه را به عنصر ساختماني آن مرتبط مي كند.

5- اندازه ابعاد:‌اين اندازه ابعاد مصالح و جزئيات ساختماني را مشخص مي كند.

- ترسيم پلان طبقات

1- ساختمانهاي دو يا چند طبقه : ساختمان با چند طبقه سماوي هر طبقه پلان مستقلي دارد. پلانها به ترتيب در يك يا چند برگه پشت سر هم ترسيم و شماره گذاري مي شوند “پلان زيرزمين A1001 ” ، “پلان هم كف A1002” ، “پلان طبقه اول و ... A1003 براي معرفي طبقات مشابه از يك پلان تيپ استفاده مي شود.

2- ساختمانهاي نيم طبقه : ساختمانهايي كه كف طبقات آنها كمتر از يك طبقه با هم اختلاف سطح دارند اصطلاحاً نيم طبقه مي گويند پلان دو نيم طبقه متوالي را مي توان با هم ترسيم مي كنيم. در شكل مقابل پلان زيرزمين جداگانه و پلان هم كف و نيم طبقه اول با هم ترسيم شده اند.

- زيرزمين :

زيرزمين به طبقه اي از ساختمان گفته مي شود كه زيرطبقات ديگر قرار دارد و تمام يا قسمتي از آن در زير خاك واقع مي شود، و معمولا براي عملكردهاي غيراصلي مانند انبار، پاركينگ ، موتورخانه، رختشورخانه، كارگاه و محل بازي مورد استفاده قرار مي گيرد.

نكته 1- در طراحي زيرزمين بايد جنس خاك و سطح آبهاي زيرزميني، حجم و هزينه عمليات خاكي مورد توجه قرار گيرد. در زمين هاي سخت و در جاهايي كه آبهاي زيرزميني بالاست،‌ايجاد زيرزمين، رايج نيست.

نكته 2 - ديوارهاي زيرزمين علاوه بر ويژگيهاي ديوارهاي طبقات ديگر بايد در مقابل نيروي رانش خاك و احتمال نفوذ رطوبت و ريشه هاي گياهان مقاومت نمايد. كف زيرزمين نيز كه در مجاورت خاك، رطوبت و تبادل حرارتي با زمين قرار دارد بايد نسبت به رطوبت عايق بندي شود.

ترسيم نما در نقشه هايي اجرايي:

نكته 1 :‌در طراحي نما بايد موارد زيادي مد نظر قرار گيرند. نما نشانگر سيماي بيروني ساختمان است و بايد زيبا بادوام و با هويت باشد.

نماي ساختمان بايد با طرح فضاهاي داخلي شيب و عوارض زمين تعداد طبقات ساختمان هماهنگ گردد.

نكته 2: نما طرح ارتوگرافيكي است كه سيماي يك جبهه از ساختمان را نشان مي دهد. نماهاي يك ساختمان براساس جهات جغرافيايي ساختمان نامگذاري مي شوند مثلا نماي شمالي مشخصات بدنه شمالي ساختمان را نشان مي دهد.

تذكر: معمولا براي نشان دادن تركيب و سيماي بيروني يك ساختمان ترسيم چهار نما مورد نياز است.

مقياس ترسيم نما:

تذكر 1: مقياس ترسيم نماها معمولا برابر با مقياس پلانهاي طبقات است.

نماهاي ساده را مي توان در مقياس  به صورت اجرايي ترسيم و جزييات آن را معرفي نمود.

ترسيم نماهاي خارجي:

نكته 1: اگر آب سقف شيبدار جمع و هدايت نمي شود بهتر است لبه سقف تا ديوار حداقل 60 سانتيمتر فاصله داشته باشد ميزان شيب سقف بر حسب نوع اقليم و مصالح مورد استفاده در سقف متفاوت است و معمولا از شيب بالاي 15% استفاده مي شود.

نكته2: با رعايت حداقل 205 سانتيمتر ارتفاع از كف تمام شده براي نعل درگاه درها و پنجره ها ابعاد پنجره ها را مشخص مي كنيم.

معمولا درها و پنجره ها در يك تراز قرار مي گيرند.

نكته 3 :‌با ترسيم خطوط كف پنجره ها قاب درها و پنجره ها را كامل مي كنيم. ارتفاع كف پنجره معمولا براي آشپزخانه 120-90 سانتيمتر از كف تمام شده مي باشد.

براي كف پنجره اتاقهاي ديگر ارتفاع 60-80 سانتيمتر معمول مي باشد. ارتفاع كف پنجره سرويس ها بين 150 تا 200 سانتيمتر است.

نكته 4 : نماي پله ها ،‌بالكنها، ايوانها و ستونهاي موجود در نما را ترسيم مي كنيم. خط لبه نرده ها و دست اندازها را مي كشيم.

خطوط قاب بندي نما ، تغيير مصالح و بافت، خط بالاي سنگ را ؟؟‌و ضخامت درپوشها و كف پنجره ، خطوط اصلي هره و عناصر تزييني اطراف پنجره و ... را ترسيم مي كنيم. ارتفاع سنگ ارازه از كف محوطه را حداقل cm 20 در نظر مي گيريم.

نكته 5 :‌براي ترسيم جزييات درها،‌پنجره ها ،‌ستونها و بافت مصالح معمولا از مداد H4 با قلم راپيد mm1/0 و mm2/0 استفاده مي شود.

براي ترسيم بقيه عناصر بر حسب مقياس نقشه از خطوط mm3/0 تا 5/0 يا مغز مداد H استفاده مي شود.

نكته 6: نمايش عناصر نديد از خط چين با ضخامت 1/0 تا 2/0 ميليمتر مي گردد.

اندازه گذاري نما؛ اندازه هايي از قبيل ارتفاع ساختمان ،‌ارتفاع كف پنجره ها و نعل درگاهي و ... را كه نمي توان در پلانها نشان داد، در نماها اندازه گذاري مي كنيم.

نكته :‌«ارتفاع دودكشها از خط الرأس بام حداقل cm55 مي باشد.

نماهاي داخلي :

همانطور كه طراحي و ترسيم نماهاي بيروني اهميت دارد،‌ طراحي و ترسيم نماي ديوارهاي داخلي نيز در كيفيت فضاهاي ساختمان بسيار مؤثر است. طرح ديوارهاي داخلي با ترسيم نماهاي داخلي و نشان دادن ساخت و جزئيات تزييني، موقعيت و ارتفاع عناصر داخلي مانند شومينه،‌كابينتها، لوازم برقي، مبلمان و سرويس و ... مشخص مي شود.

تذكر: سنگ ارازه در زير نماي آجري حداقل به ارتفاع 25 سانتيمتر، سنگ كف پنجره و درپوش دست انداز بام از سنگ به ضخامت 4 سانتيمتر در نظر گرفته شوند.

مقاطع: با ترسيم مقاطع هم مي توان رابطه ساختمان با زمين را نشان داد و هم تعداد طبقات و تركيب عمودي فضاها را مشخص نمود و نيز نحوه استفاده از مصالح و ساختار داخلي قسمتهاي مختلف ساختمان را نمايش داد.

انواع مقاطع:‌1- سرتاسري 2- موضعي 3- جزيي يا ديتيل

1- مقاطع سرتاسري: مقاطع سرتاسري كل ساختمان را در امتداد يك خط مستقيم يا شكسته قطع مي كنند. براي معرفي هر ساختمان حداقل يك مقطع عرضي و يك مقطع طولي مورد نياز است.

نكته : محل مقاطع سرتاسري را با خط و نقطه قوي و معمولا با قلم راپيد 2/1 و 8/0 ميليمتر مشخص مي كنيم. و با استفاده از فلش مي توانيم جهت ديدر نشان دهيم.

2- مقاطع موضعي: در ساختمانهاي پيچيده و بزرگ علاوه بر ترسيم مقاطع سرتاسري متعدد ترسيم مقاطع موضعي از بخشهاي پيچيده ساختمان لازم مي آيد.

تعريف وال سكشن: «برش سرتاسري يك ديوار (وال سكشن)‌كه جزئيات و تركيب اجزاي يك ديوار را از كف تا بام نشان مي دهد و يا مقطع موضعي از سرويس كه جزييات اجراي آن را نمايش مي دهد.

3- مقاطع جزيي (ديتيل) :‌تركيب و روش اجرايي جزييات كوچك ساختمان را نشان دهد و گاهي براي معرفي بهتر جزييات اجرايي تصوير سه بعدي آنها را به مقاطع جزيي اضافه مي كنند.

مقياس مقاطع: مقاطع سرتاسري معمولا برابر با مقياس پلانهاي معماري با اشل 50/1 ، 100/1 ،‌200/1 ترسيم مي شوند و قسمتهاي پيچيده آنها در مقياس بزرگتر در قالب مقاطع جزيي تشريح مي گردند.

تذكر:‌مقاطع جزيي و ديتيلها برحسب نياز ممكن است با مقياس  ،  و  ترسيم مي شوند و قسمتهاي پيچيده آنها در مقياس بزرگتر در قالب مقاطع جزيي تشريح مي گردند.

تذكر: مقاطع جزيي و ديتيلها برحسب نياز ممكن است با مقياس  تا  ترسيم شوند.

ترسيم ديوارها و سقف:

1- با توجه به ارتفاع كف تا زير سقف كه معمولا 20/2 تا 60/2 براي پاركينگ و زير زمين، و 60/2 تا 00/3 متر براي طبقات ديگر مي باشد، خط زيرسقف را ترسيم مي كنيم.

2- تراز نعل درگاه درها و پنجره ها را با توجه به ابعاد درها و پنجره ها و هماهنگ با نماها ترسيم مي كنيم. حداقل ارتفاع نعل درگاه از كف تمام شده 205 سانتيمتر در نظر گرفته مي شود.

3- مقاطع سقفهاي كاذب را در صورت وجود، در بالاي حمام، آشپزخانه، راهروها و ساير فضاها ترسيم مي كنيم. حداقل ارتفاع سقف كاذب را از كف 210 سانتيمتر در نظر مي گيريم.

4- ضخامت سقف را با توجه به اطلاعات سازه و نوع كفسازي نمايش مي دهيم. ضخامت سقف معمولا بين 20 تا 35 سانتيمتر تغيير مي كند.

5- دست انداز بام را با توجه به ارتفاع و ضخامت داده شده ترسيم مي كنيم. ارتفاع دست انداز بام با توجه به كاركرد آن و شرايط حفاظتي و اقليمي معمولا بين 80 تا 40 سانتيمتر در نظر گرفته مي شود.

6- با توجه به شيب سقف كه معمولا بالاي 15% در نظر گرفته مي شود خط زيرين سقف شيبدار را ترسيم مي كنيم (زير تير با عضور خرپا).